Κατερίνα Σφυράκη

Ονομάζομαι Κατερίνα Σφυράκη και είμαι τελειόφοιτη φοιτήτρια του Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Σχεδιασμός και Ανάπτυξη Τουρισμού και Πολιτισμού» του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Κατάγομαι από το Κιλκίς όπου και μεγάλωσα σε ένα πολυπολιτισμικό οικογενειακό περιβάλλον με την μαμά μου να έχει ζήσει μέχρι τα 17 της Σουχούμι της Γεωργίας, επιστρέφοντας με την οικογένειά της ως παλιννοστούντες/ούσες στην Ελλάδα, και τον μπαμπά μου στην Μίλατο, ένα χωριό της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου.
Η επαφή μου με γλώσσες πέραν της ελληνικής ξεκίνησε επίσης κατά την παιδική μου ηλικία, καθώς μέλη της οικογένειας της μαμάς μου ομιλούν την ρωσική γλώσσα και την ποντιακή διάλεκτο, με τις γλωσσικές αυτές επιλογές να αποτελούν οργανικά στοιχεία της καθημερινότητάς μου. Μεγαλώνοντας, διδάχθηκα την αγγλική και την γερμανική, η γνώση των οποίων καλλιεργήθηκε μέσω φροντιστηριακών κυρίως μαθημάτων, ενώ κατά την εισαγωγή μου ως προπτυχιακή φοιτήτρια στο Τμήμα Γλωσσικών και Διαπολιτισμικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας ήρθα σε επαφή με τα αραβικά και τα ισπανικά.
Μεταξύ των ενδιαφερόντων μου εντάσσεται αδιαμφισβήτητα και η αρθρογραφία, η αγάπη για την οποία άνθισε πριν 10 χρόνια, μέσα στην Δημοσιογραφική Ομάδα του 2ου Γυμνασίου Κιλκίς. Θυμάμαι τον εαυτό μου να δημιουργεί ένα blog με τίτλο «Άνθρωποι του κόσμου» και να αποτυπώνει εντός του τις σκέψεις, τις ανησυχίες και τα συναισθήματα για την τότε εκκολαπτόμενη προσφυγική κρίση του 2015. Η αγάπη αυτή εξελίχθηκε σε μια πιο συγκροτημένη αρθρογραφική φωνή μέσα από τη συμμετοχή μου, επί τριάμισι συναπτά έτη, στον ανεξάρτητο διαδικτυακό φορέα γνώμης και σχολιασμού “OffLine Post”.
Παρότι με το πέρασμα του χρόνου η ενασχόληση με το προσφυγικό ζήτημα ατόνησε σε πρακτικό επίπεδο, η συμμετοχή μου στο ερευνητικό έργο Rhizo-eduscapes έρχεται να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον μου, προσφέροντας ένα νέο πλαίσιο εμπλοκής που εστιάζει στην πολιτειότητα, στη συμπερίληψη, σε σύγχρονες θεωρίες και πρακτικές γραμματισμών, όχι μόνο ως δεξιοτήτων ανάγνωσης και γραφής, αλλά ως κοινωνικοπολιτισμικών πρακτικών που ενσωματώνουν την εμπειρία, την ταυτότητα και την επιτελεστικότητα (Street, 1984· Barton & Hamilton, 1998).
Η έννοια του «ριζώματος» που διατρέχει το έργο Rhizo-eduscapes, εμπνευσμένη από τις θεωρίες των Deleuze και Guattari (1987), μας βοηθά να αντιληφθούμε τη γνώση όχι ως γραμμική ή ιεραρχική, αλλά ως πολυκεντρική και διασυνδεδεμένη. Στο πλαίσιο της συμμετοχικής έρευνας δράσης της ομάδας μας «Ημερο-Λόγια Γλωσσικού Τοπίου» στο Γυμνάσιο Ιωλκού, υπό την συντονισμό της Επίκουρης Καθηγήτριας Κοινωνιογλωσσολογίας Κίτσιου Ρούλας, βιώσαμε έμπρακτα το πώς η γνώση παράγεται συλλογικά, ακολουθεί άτυπες διαδρομές και ενεργοποιεί την προσωπική και κοινωνική ταυτότητα των συμμετεχόντων/ουσών. Η δημιουργία της μαθητικής ερευνητικής ομάδας «Ημερο-ΣΧΟΛεΙΑ Γλωσσικού Τοπίου» μεταφράστηκε σε δράσεις μέσα στο σχολικό περιβάλλον, το οποίο δεν αντιμετωπίστηκε απλώς ως χώρος εφαρμογής, αλλά ως τόπος παραγωγής γνώσης, κοινωνικών ταυτοτήτων και διεκδίκησης ορατότητας. Η δράση αυτή δεν ενίσχυσε απλά ερευνητικές δεξιότητες, αλλά ανέδειξε τη σημασία του συμμετοχικού σχεδιασμού, του πολυτροπικού γραμματισμού και της εκπαίδευσης ως χειραφετητικής πράξης, γεγονός που αποτελεί στόχο και για το συγκεκριμένο ερευνητικό έργο.